دقیقن نمی دونم چرا ولی دارم می رم.

این دو تا کار هم اینجا از من به یادگاری می مونه.

شاید روزی روزگاری با نیرویی صدچندان برگشتم.

پیروز و شادکام باشید.

برای نرگسم

خوراکم روزوُ شب آه است، نرگس                

 و دستم از تو کوتاه است، نرگس

زمستان بود قلبم، آمدی تو                           

زمستان باز در راه است، نرگس

نمی دانی چه تاریکم، وَ بیمار                       

علاجم قرصی از ماه است، نرگس

چُنان یعقوبم وُ دوریِّ یوسُف                        

وَ تقدیری که در چاه است، نرگس

۸۵/۱/۲۵تهران

شلوارِ من به تنِ اين شهر گشاد است

و هر روز مي اُفتم از چشمِ شما

و هر روز اُفتاده تر مي شوم.

روزهايِ رودررو

راه هايِ پِي در پِي

پاپِي نشو مَرد،

اين همان انتهاييست

كه خواهي رسيد.

راه هايِ رفته را كسي نمي بيند

راه هايِ نرفته تويِ چشم مي زند

حالا پله هايِ اين پُل

هر روز

از تنهاييِ من بالا مي روند

پله هايِ فراموشكار

پله هايِ مثلا آزادي.

لطفا يكي خيابان هايِ اين شهر را شفا دهد

و من را

كه ديگر با چسب هم نمي شود به زندگي چسباند.

۸۹/۵/۲۵ کرمان